تبليغاتX
می مانم

لحظه لحظه فرو می روم

در دریای مواج عشق تو ...

قطره می شوم

تا در هم بشکنم روزی هزار بار

صخره های سخت غرورم را...

+ نوشته شده در  88/11/16ساعت 19:30  توسط مرضیه   | 

 

دوست داشتن

                   حس غریب با تو بودن است...                                               

+ نوشته شده در  88/11/03ساعت 22:44  توسط مرضیه   | 

ديگر هيچ كلمه اي براي همدرديت ندارم

              درد تو 

             عشق و  آشتي نمي زايد

              آتش مي زند و نمي سوزاند

             درد تو، نه مي روياند نه فرو مي نشاند

             درد تو هيچ انتهايي ندارد...

              مرا ديگر همدرد خود ندان!

+ نوشته شده در  88/10/25ساعت 12:57  توسط مرضیه   | 

جاده ي طولاني

سرعت

ماشين قاتل

برگ هاي پاييزي مقتول...

+ نوشته شده در  88/09/27ساعت 8:47  توسط مرضیه   | 

برای من

انکار این همه معجزه ناممکن است

                                                  برای تو

                                                           قبول آن !

به باور تو

من ساده ام

تو سخت

من نادانم

تو دانشمند

من خرافاتیم

تو روشن بین

به باور من اما

تو نمی خواهی باورش کنی

                                    من می خواهم!

+ نوشته شده در  88/09/06ساعت 18:1  توسط مرضیه   | 

"به خدا می گویم

دوستت داشته باشد

با تو باشد

کنار ثانیه هایت!"

از خدا می خواهم:

"وقتی کنارش بودی، جای مرا هم خالی کن!"
+ نوشته شده در  88/09/05ساعت 13:58  توسط مرضیه   | 

رگه های طلایی امید در قلبم ریشه دوانده

                                      این بار

                                       برای همیشه

                                             باورت می کنم

                                                                  ....

+ نوشته شده در  88/06/05ساعت 19:51  توسط مرضیه   | 

دلتنگ آزادي ام

دلتنگ قلم

دلتنگ سپيدي كاغذ و خطوط موازي بي انتها

دلتنگ سوال؟ جمله اي با نجواي كلامي آميخته بااحترام

با انتظاري مبهم براي پاسخ، شوقي براي دانستن و علامتي در انتهـــــــــــــا

دلتنگم و صبور

و مي دانم كه " از تمامي اوهام سرخ يك شقايق وحشي جز چند قطره خون چيزي به جا نخواهد ماند"

+ نوشته شده در  88/05/10ساعت 17:16  توسط مرضیه   | 

دل تنگ تو بودن

          عادتی است

             که همیشه با من است

درمیان روزمرگی جادوان این زندگی

در مقابل هجوم های ناتمام یاس و خستگی

            که این روزها زخم ماتمی ماندگار بر پیکرم بر جا گذاشته...

در میان همه اینها که هست، اینها که نیست

دل تنگ تو بودن

           عادتی است

           که همیشه نو می شود

                                    لحظه لحظه

           نه مثل لباسی که همیشه بپوشم

           نه مثل مسیری که هر روز بپیمایم

           نه مثل سلامی که هر بار بی تفاوت بر زبان برانم

دل تنگ تو بودن

          موجی است بر ساحل امنیت ام

          امنیتی که با تمام وجود به بادش خواهم سپرد

          تا ساحل همیشه طوفانی ات باشم

                                       تا روزی هزار بار

                                       هم نوا با بی قراری امواج این دریای طوفانی

                                                         دلتنگ تو شوم...

+ نوشته شده در  88/04/25ساعت 21:14  توسط مرضیه   | 

 

زمانی مرا تاب سخن گفتن نبود

                                      و اکنون

                                       آن دیگران را

                                                تاب شنیدن آن!

+ نوشته شده در  88/04/04ساعت 18:38  توسط مرضیه   |